യാത്ര

സമതയുടെ  കൊടിയും പേറി നടന്നനാള ത്രയും 
ഞാൻ  അസമാന വ്യക്തിയായിരുന്നു .
ഇന്നെന്റെ ലോകം ചിന്തിക്കുന്നതൊക്കെയും 
സഭ്യമെന്നു  ഞാൻ  വിളിക്കേണ്ടി വരുന്നു  
ലോകം ജയിച്ചിരിക്കുന്നെന്റെമേ ൽ 
ഇനി ഞാൻ ലോകത്തിനഥീനയാണ് .

അല്ലലായിരുന്നു ഈ നാളത്രയും 
ഞാൻ നിന്റെതല്ലായിരുന്ന നാളത്രയും 
മഴയായ് പെയ്തു മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ ...;
തിരിച്ചുവരാത്ത എൻ ബാല്യം...
അനുഭവങ്ങൾ  ചേർത്തെഴുതിയ കാവ്യം 
ഇനി ഞാൻ ചിന്തിക്കയില്ലൊരു  നാളും 

വെറും കയ്യോടെ ഞാൻ യാത്രയായീടുന്നു 
എൻ ഭൂതമേ  എനിക്ക് വേണ്ട  നിന്നെ 
എവർത്തമാനമേ നിൻ മടിത്തട്ടിൽ 
'ശാന്ത'മായ്  ഞാനുറങ്ങുന്നതെങ്ങനെ?
അറിയില്ല!ഭൂവിൻറെ  അഖിലാണ്‍ഡമണ്‍ഡപം 
അണിയിച്ചൊരുക്കാൻ എനിക്ക് കരുത്തില്ല .

വിപഞ്ചിക നിലയ്ക്കുന്ന  പോലുള്ള  മൗ നത്തിൻ 
ഛായയിൽ പതിവാർന്നു  വിശ്രമിക്കാൻ  മോഹം 
അഴലാണ് ചുറ്റിലും നിറയുന്ന ഇരുളും 
വീണ്ടും ആ യാത്ര തുടരുന്നെന്നു മാത്രം..!